Aletta Jacobs
Aletta Henriëtta Jacobs (Sappemeer, 9 februari 1854 – Baarn, 10 augustus 1929) was de eerste vrouwelijke arts van Nederland en een voorvechter van vrouwenrechten.
Aletta Jacobs zette zich al op jonge leeftijd in voor gelijke kansen voor vrouwen. Dankzij toestemming van staatsman Johan Rudolph Thorbecke werd zij in 1871 als eerste vrouw toegelaten tot de studie geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. In 1879 promoveerde zij en werd zij de eerste vrouwelijke arts van Nederland.
Na haar studie vestigde zij zich als huisarts in Amsterdam. Zij hield gratis spreekuren voor vrouwen en kinderen en zette zich in voor verbetering van de gezondheidszorg. Daarnaast speelde zij een belangrijke rol bij de introductie van voorbehoedsmiddelen in Nederland en vroeg zij aandacht voor de gezondheid en zelfstandigheid van vrouwen.
Naast haar medische werk was Aletta Jacobs actief in de strijd voor vrouwenkiesrecht. Vanaf 1903 was zij voorzitter van de Vereniging voor Vrouwenkiesrecht en zette zij zich nationaal en internationaal in voor gelijke rechten van vrouwen. Daarmee groeide zij uit tot een van de meest invloedrijke vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis.
Het Gezondheidscentrum Aletta Jacobsstraat draagt haar naam als eerbetoon aan haar pioniersrol binnen de Nederlandse gezondheidszorg en haar inzet voor gelijke kansen in de samenleving. Haar betrokkenheid bij zorg, preventie en maatschappelijke ontwikkeling sluit aan bij de waarden die wij als gezondheidscentrum belangrijk vinden.